milf zoekt jonge man kutjes en piemels

...

Shemale gezocht sex massage aan huis

Tijdens zijn huwelijksnacht Lees hier meer over de huwelijksnacht van Ruskin. Zes jaar later werd het huwelijk daarom officieel ontbonden. Ruskins vrouw, Effie Gray, schreef hierover in een brief aan haar ouders: De westerse kunst van de laatste millennia kent talloze naakte vrouwen - en bijna geen enkele kut.

Aan marmeren piemels geen gebrek, compleet met haar - al werden die ook tijdenlang bedekt met blaadjes. Maar waarom groeien er nooit ten minste wat marmeren krulletjes op die venusheuvel?

Waarom is er niet ten minste een klein streepje? Ondanks de overweldigende interesse waarop dit lichaamsdeel kan rekenen, laat de geschiedenis van de kut in de kunst zich heel kort samenvatten.

Als we er met onze zevenmijlslaarzen doorheen banjeren, kunnen we de westerse kunstgeschiedenis zien als een trage beweging tussen twee extremen: Met de eerste, schematische soort afbeeldingen bedoel ik: Heeft iemand bijvoorbeeld twee armen, dan teken je er twee, ook al zie je er vanuit een bepaalde hoek maar één. Wat belangrijk is, is groot; de rest wordt weggelaten.

Deze vuistregel geldt voor veel prehistorische kunst, maar bijvoorbeeld ook voor kunst uit de middeleeuwen. Dan zie je bijvoorbeeld een gigantische Christus met hele kleine mensen ernaast - niet om aan te geven dat Christus een reus was, maar om zijn relatieve belang te tonen.

Deze tweedeling valt samen met het grootst denkbare contrast in de weergave van de kut: In de vroegste afbeeldingen die we kennen, is ze genereus vertegenwoordigd.

En de vroegste weergave van het menselijk lichaam die bewaard is gebleven, de Venus van Hohle Fels, heeft schaamlippen ter lengte van haar bovenbenen, waar je zo naar binnen kijkt.

Wat belangrijk is, is groot, en de kut - waar iedereen doorheen moet om aan het leven te beginnen - is gigantisch. Een vergelijkbare weergave van de kut vinden we nog af en toe opnieuw in de middeleeuwen. Bijvoorbeeld op een kapiteel op een twaalfde-eeuwse kerk in Kilpeck, Engeland. Het toont een vrouw die haar labia met twee handen spreidt, en een vagina opent die zo gul bemeten is dat haar eigen romp er moeiteloos doorheen zou passen.

Een interpretatie van een afbeelding van de vrouw op een kapiteel op een twaalfde-eeuwse kerk in Kilpeck Engeland. Denk maar aan marmeren beelden uit de klassieke oudheid, Zoals deze Romeinse liefdesgodin zonder kut.

Zoals Rafaels beroemde Drie Gratiën uit Vanaf de renaissance golden kunstenaars als intellectuelen, die jarenlang studeerden op de correcte weergave van perspectief en de volmaakte menselijke anatomie. De penis hoorde daarbij, zowel in de oudheid als in de renaissance en de moderne tijd.

De kut kennelijk niet. Die verdween spoorloos, en liet een haarloze onderbuik achter. Van vrouwen werd, in het echt én in de kunst, een veel grotere preutsheid verwacht. Zo is er dus de vreemde paradox dat met het toenemende realisme in de kunst, de kut uit beeld verdween.

De kunstgeschiedenis vertelt ons niet waarom. Wel gaat ze ervan uit dat de beeldtaal van een cultuur de opvattingen van de dominante groep weerspiegelt. Zowel de opdrachtgevers als de makers van kunst waren meestal mannen. Het voert te ver om hier de mogelijke voordelen op te sommen die een in schaamte en sluieren gehulde kut voor de gevestigde orde had.

Daarom wordt schaamteloosheid als een affront gezien. Zelfs het tepelvrezende Facebook accepteert sindsdien de weergave van naakt - zolang het om kunst gaat. Dit schrijft Le Nouvel Observateur over de zaak. Als het kunst is, is het chic genoeg voor de openbare ruimte.

En de openbare ruimte is ons referentiekader. Dat kader telt een stuk meer pikken dan kutten, inclusief de speelse tekeningen van jongetjes op een stationsplein. Maar ze worden wél gemaakt, en daarmee helpen ze dat taboe af te tasten. Dingen waar je je voor schaamt, maak je niet graag publiekelijk zichtbaar, en andersom schaam je je eerder voor de dingen waarvan je weet dat ze absoluut niet in het openbaar mogen worden gezien, dingen die nergens kunnen worden afgebeeld.

Zo voelde ik dat tenminste toen ik dat meisje met het spiegeltje was. Kunst mag wél worden gezien. Dat is zelfs het hele punt. En daarom kan de kunst-kut bijdragen aan de salonfähigheid van de kut in de cultuur, en haar acceptatie in het algemeen. Dat gold trouwens niet meteen voor de kut van Courbet, noch voor veel andere kunstkutten die als pornografie werden beschouwd, waaronder mijn persoonlijke favoriet: Pas sinds de jaren zestig verovert de kut een plekje in de galerie en het museum.

Telkens als de kut opduikt, is ze een statement. De penis is seks of gewoon, naakt , de kut is activisme. Zo droeg Valie Export in voor haar werk Aktionshose: Genitalpanik Bekijk hier een kort filmpje over de Aktionshose.

En dat terwijl Igarashis werk qua schattigheid niet onderdoet voor Nijntje. Dan is er nog de Dinner Party van Judy Chicago: En de Great Wall of Vagina uit , een fries met gipsen afgietsels van kutten, waarmee de kunstenaar, Jamie McCartney, een halt wil toeroepen McCartney legt zijn Great Wall of Vagina uit in dit artikel.

Ik ben blij dat deze humoristische, brutale kunst er is. Maar het zou nog mooier zijn als de kut terloops en vanzelfsprekend deel gaat vormen van de kunst, zoals de penis; als ze niet enkel als een gladde driehoek, maar realistisch kan worden weergegeven.

Some Bekijk openbaar profiel Zoek meer berichten van Some. Vagina's hebben allemaal van die rare fladdertjes en rimpeldingetjes, penissen zijn mooi glad. Ik vind een penis gewoon een grappig ding en lekker zacht en warm Qua mooiheid ga ik toch voor de vagina. Chimera Bekijk openbaar profiel Zoek meer berichten van Chimera. Signy Bekijk openbaar profiel Zoek meer berichten van Signy. Vagina, lekker zacht en soepel! Kut ik bedoel vagina. LM is weer heerlijk serieus.

Een penis is, tja, een penis Een vagina is, tja, een vagina En ja, ik denk dat ik maar beter eens kan gaan slapen. Ahum ik heb 1 penis in mijn leven gezien en vastgehouden in stijve toestand, en nou ja ik had wel wat gedronken maar ik kreeg toch de slappe lach!!

In ieder geval was dit wel een van de meest komische momenten van mijn hele seksgeschiedenis die nog niet zo vol is hoor. Ik ga dan toch maar voor de vagina, die ben ik gewend, ken ik tenminste en vind ik niet zo'n raar slurfje Laatst gewijzigd op om Pletterprater Bekijk openbaar profiel Zoek meer berichten van Pletterprater. Noemt men dit een fetisj? Omdat ie zoals veel meisjes zeggen lekker glad is enzo.

Maar heb om eerlijk te zijn nog nooit een vagina van dichtbij gezien dus kan niet goed oordelen Get used to it. Persoonlijk vind ik een vrouwenlichaam mooier dan een mannenlichaam. De vagina vind ik dus ook mooier dan een penis, ik kan er nix aan doen, maar ik vind dat dus echt een lelijk ding. Magdalena Bekijk openbaar profiel Zoek meer berichten van Magdalena. Ik vin het er beide voor geen meter uitzien Maar omdat ik zelf al een vagina heb Qimm Bekijk openbaar profiel Zoek meer berichten van Qimm.

Een penis is in ieder geval een stuk plastischer dan een vagina Ik denk dat ik de eerste jongen ben die dan penis stemt Koit Bekijk openbaar profiel Zoek meer berichten van Koit. Ik ga zeker voor de penis. Die heeft iets heel aparts en geils, iets oerachtigs. Penissen fascineren mij al jaren Severus Bekijk openbaar profiel Zoek meer berichten van Severus. Wat als ik moet pissen in de buitenlucht, en ik blijk een vagina te hebben?? Ok, het ging om uiterlijk, geloof ik.

Dan toch maar vagina. Ik vind het geen van beide mooi om te zien eerlijk gezegd. Zoek meer berichten van Somebody Special. Penissen zijn echt grappig. Volleyballen op het naaktstrand, ik lig dan echt iedere keer dubbel. En een piemel kun je hoofddoekjes omdoen, of een rokje. Ooow, heel grappig hoor. En hoe is het mogelijk dat zo'n miezerig slurfje zo'n erorme paal kan worden? Ik sta er steeds weer versteld van. Die is tenminste niet zo lomp en oninteresant als een penis.

Maddan Bekijk openbaar profiel Bezoek Maddan's webpagina! Zoek meer berichten van Maddan. Topictools Printversie tonen Deze pagina e-mailen. Zoek in deze topic Geavanceerd zoeken. BB code is Aan. Exacte vakken     Huiswerkvragen: Het is nu




milf zoekt jonge man kutjes en piemels

...





Geile party sex in de huiskamer


Net als Ahmadu ben ik van mening dat we besnijdenis bij dezelfde naam moeten noemen, ongeacht het verminkte geslacht van het slachtoffer — want dat is iemand op wie deze procedure onnodig en zonder instemming wordt uitgevoerd; ook daarop kom ik later nog terug.

Ahmadu merkt terecht op dat er ook niet moeilijk gedaan wordt over het besnijden van jongens; in de VS zijn er zelfs meer jongens en mannen besneden dan onbesneden.

Ook dit gebeurt op zeer jonge leeftijd. Zij concludeert dan ook, met een cynisch beroep op de principiële gelijkheid van man en vrouw die wij in het Westen zo hoog in het vaandel hebben staan, dat we meisjes dus ook gewoon kunnen besnijden. Deze strategie is erg slim; er zullen ongetwijfeld hordes progressieven zijn die met de mond vol cultuurrelativistische tanden schoorvoetend zullen moeten toegeven dat het inderdaad hypocriet van ons is om onze culturele normen aan hen op te leggen, imperialistische neokolonialen die we zijn — Wij zijn immers zelf net zo erg.

Haar conclusie is echter zowel onjuist als moreel verwerpelijk, en wel hierom: Sta me toe uit te leggen waarom de claim wel degelijk correct is. Het is daarvoor belangrijk om te weten dat er vier verschillende typen van vrouwenbesnijdenis zijn:.

Het dichtnaaien van de vagina en het verwijderen van de kleine schaamlippen, met of zonder inbegrip van verwijdering van de clitoris. Het dichtnaaien van de vagina en het verwijderen van de grote schaamlippen, met of zonder inbegrip van verwijdering van de clitoris.

Alle andere procedures waarbij de vrouwelijke genitaliën onnodig worden bewerkt, zoals door prikken, schaven, snijden, schuren of handelingen die anderszins littekenweefsel achterlaten. Tegenover vier soorten besnijdenis van meisjes staat één type besnijdenis voor jongens: Dit gebeurt doorgaans op zeer jonge leeftijd, soms niet lang na de geboorte, soms later in de jeugd, en zo nu en dan op volwassen leeftijd na het achttiende levensjaar.

Dit is ook de leeftijd waarop mensen geen toestemming meer van hun ouders nodig hebben om een tatoeage of piercing te kunnen laten zetten. Het verschil met besnijdenis bij kinderen is echter dat het behalve onomkeerbaar ook onvrijwillig is. Maar het gaat om besnijdenis.

Eén van de argumenten die wordt aangevoerd om de verschillende manieren waarop we kijken naar besnijdenis van jongens en van meisjes kijken te verklaren, is dat er bij meisjes iets cruciaals de clitoris wordt weggenomen, terwijl er bij jongens slechts een beetje genitale parafernalia wordt verwijderd.

De voorhuid is ook maar een stukje huid. Zoals duidelijk is geworden in het eerste deel van deze tekst, zijn er vele vormen van besnijdenis. In een aantal van deze vormen wordt de voorhuid van de clitoris of worden delen van de schaamlippen verwijderd. Dit is niet wezenlijk anders dan het verwijderen van de voorhuid van de penis: Dit is nadrukkelijk niet het type besnijdenis waarover deze tekst gaat.

We spreken hier over religieuze of cosmetische verwijdering van een deel van de genitaliën, een procedure die riskant is en per definitie verlies van sensatie met zich meebrengt. Dit komt ten dele door het feit dat met het verwijderen van de voorhuid een aantal zenuwuiteinden verwijderd wordt, en omdat de clitoris of eikel bloot komt te staan aan een grote hoeveelheid extra prikkels, waardoor de gevoeligheid afneemt — langdurige prikkeling kweekt eelt. Hier is onderzoek naar gedaan: De resultaten lieten zien het brein van het jongetje werd gefrituurd in cortisol en dat het kind traumatische hoeveelheden pijn te verduren kreeg.

Er zijn redenen om aan te nemen dat een traumatische pijnervaring toxische effecten heeft die blijvende gevolgen heeft voor de structuur van de hersenen. Een veelgehoorde tegenwerping is dat het kind hier later niets meer van weet, ongeacht het feit dat een besneden penis objectief minder genot oplevert dan een intacte.

Maar voordat we ons tevreden stellen met de stelling dat deze epistemologisch onmogelijk met elkaar te vergelijken zijn, dienen we het volgende te overwegen: Later merken ze het verschil toch niet? Datzelfde argument geldt namelijk ook voor het uitdrukken van sigaretten op een baby van drie weken oud.

Ik denk niet dat daar veel voorstanders van zullen zijn. Er is namelijk een relevant verschil tussen besnijdenis en willekeurige verminking: Het voert te ver om hier de mogelijke voordelen op te sommen die een in schaamte en sluieren gehulde kut voor de gevestigde orde had. Daarom wordt schaamteloosheid als een affront gezien. Zelfs het tepelvrezende Facebook accepteert sindsdien de weergave van naakt - zolang het om kunst gaat.

Dit schrijft Le Nouvel Observateur over de zaak. Als het kunst is, is het chic genoeg voor de openbare ruimte. En de openbare ruimte is ons referentiekader. Dat kader telt een stuk meer pikken dan kutten, inclusief de speelse tekeningen van jongetjes op een stationsplein. Maar ze worden wél gemaakt, en daarmee helpen ze dat taboe af te tasten. Dingen waar je je voor schaamt, maak je niet graag publiekelijk zichtbaar, en andersom schaam je je eerder voor de dingen waarvan je weet dat ze absoluut niet in het openbaar mogen worden gezien, dingen die nergens kunnen worden afgebeeld.

Zo voelde ik dat tenminste toen ik dat meisje met het spiegeltje was. Kunst mag wél worden gezien. Dat is zelfs het hele punt. En daarom kan de kunst-kut bijdragen aan de salonfähigheid van de kut in de cultuur, en haar acceptatie in het algemeen. Dat gold trouwens niet meteen voor de kut van Courbet, noch voor veel andere kunstkutten die als pornografie werden beschouwd, waaronder mijn persoonlijke favoriet: Pas sinds de jaren zestig verovert de kut een plekje in de galerie en het museum.

Telkens als de kut opduikt, is ze een statement. De penis is seks of gewoon, naakt , de kut is activisme. Zo droeg Valie Export in voor haar werk Aktionshose: Genitalpanik Bekijk hier een kort filmpje over de Aktionshose.

En dat terwijl Igarashis werk qua schattigheid niet onderdoet voor Nijntje. Dan is er nog de Dinner Party van Judy Chicago: En de Great Wall of Vagina uit , een fries met gipsen afgietsels van kutten, waarmee de kunstenaar, Jamie McCartney, een halt wil toeroepen McCartney legt zijn Great Wall of Vagina uit in dit artikel. Ik ben blij dat deze humoristische, brutale kunst er is. Maar het zou nog mooier zijn als de kut terloops en vanzelfsprekend deel gaat vormen van de kunst, zoals de penis; als ze niet enkel als een gladde driehoek, maar realistisch kan worden weergegeven.

Kortom, als de kut haar plaats krijgt in de algemene, openbare beeldtaal, gewoon, omdat geslachtsdelen in welke vorm dan ook nu eenmaal bij een lichaam horen. Als we willen dat vrouwen goed in hun vel zitten, is het belangrijk dat het ideaalbeeld van vrouwen in onze beeldcultuur niet al te eenzijdig en onrealistisch is.

Dat geldt ook - juist - voor dat ene lichaamsdeel waarop het grootste taboe rust. Hoe minder zichtbaar de kut tenminste, buiten de porno , des te sneller ontstaat er een verwrongen beeld van. Over de artistieke avonturen van de penis heb ik het hier niet gehad, net zo min als over de kopzorgen over afmeting, vorm of kleur die de beeldvorming rond dit lichaamsdeel ook met zich meebrengt. Dat maakt deze aflevering van Sophie in de kreukels invoelbaar.

Maar de pik is tenminste zichtbaar. Het lijkt me een vooruitgang als de kut dat ook mag zijn. Kunst is bij uitstek de tak van sport die het vrouwelijk lichaam bezingt - in een vorm die niet per se erotisch is, en die je keurig op een zondagmiddag met het hele gezin kunt gaan bekijken. Kunst vormt een officieel domein van mooie dingen.

Als de kut binnen dat domein vanzelfsprekend en realistisch kan worden weergegeven, Deze kunstenaar, Hilde Atalanta, doet alvast een prachtige voorzet met The Vulva Gallery. Over het moment waarop je je partner af en toe complimenteert op al haar lippen. En waarop meisjes giechelend weelderige labia op het asfalt tekenen, met evenveel bravoure als die jongetjes op het stationsplein van Winsum. Toen hun aanvoerder klaar was met zijn tweede penis, keek hij met een half oog naar mij.

Ik vroeg me af of ik een verzoeknummertje zou plaatsen, maar dat was niet nodig. In dit meeslepende boek laat meesterobservator Arjen van Veelen je totaal anders naar Amerika kijken. Als je lid wordt van De Correspondent krijg je toegang tot ons hele archief, ontvang je dagelijks nieuwe verhalen, kun je vragen stellen aan correspondenten en jouw expertise en ervaringen delen onder de artikelen.

Lees meer over wie we zijn en wat we doen. Dan kun je gewoon verder lezen. Wij geloven niet in betaalmuren, omdat we het belangrijk vinden dat onze journalistiek zoveel mogelijk mensen bereikt. Tegelijkertijd kunnen we onze verhalen alleen maken als betalende leden ons steunen. Vind je onze journalistiek belangrijk? Word dan ook lid! Ja, ik doe mee! Ben je al lid? Friederike Hantel voor De Correspondent.

De kut krijgt geen goede pr Elke tiener ziet zijn of haar lichaam veranderen, en zoekt naar vergelijking. Talloze naakte vrouwen, en bijna geen enkele kut Waarom is het zo moeilijk om te ontdekken hoe een normale kut er zoal uitziet? De kut in de kunst: Amerikanen lopen niet In dit meeslepende boek laat meesterobservator Arjen van Veelen je totaal anders naar Amerika kijken. Wil jij toegang tot al onze verhalen? Wat is De Correspondent.

Benieuwd naar de rest van het artikel?